Mended Hearts EuropeEen gemeenschap met hart...

Amyloid Light Chain (AL) Amyloïdose is een zeldzame, progressieve ziekte waarbij abnormale eiwitafzettingen, amyloïd genaamd, zich ophopen in weefsels en organen, waardoor hun functie verstoord raakt. Wanneer amyloïd zich ophoopt in de hartspier, staat dit bekend als cardiale amyloïdose, een vorm van cardiomyopathie. AL amyloïdose wordt veroorzaakt door gemuteerde plasmacellen in het beenmerg die een teveel aan amyloïde lichte keten eiwitten produceren, die samenklonteren in organen zoals het hart en de nieren, en soms de maag, lever, huid, tong en zenuwen aantasten.

Er is sprake van aortastenose wanneer de blaadjes van de aortaklep stijf worden en de opening nauw wordt, waardoor het voor het hart moeilijker wordt om bloed naar het lichaam te pompen. Aortaklepziekte is een van de twee meest voorkomende soorten klepziekte. Veel mensen met aortastenose hebben geen symptomen.

Hartritmestoornissen kunnen aanvoelen als een fladderend of op hol geslagen hart en kunnen onschuldig zijn. Sommige hartritmestoornissen kunnen echter hinderlijke - soms zelfs levensbedreigende - tekenen en symptomen veroorzaken. Hartritmestoornissen worden grofweg in twee soorten onderverdeeld: Tachycardie (gekenmerkt door een snelle hartslag, gedefinieerd als een hartslag in rust van meer dan 100 slagen per minuut) en Bradycardie (een trage hartslag, gedefinieerd als een hartslag in rust van minder dan 60 slagen per minuut).

Atriumfibrillatie (AFib) is een relatief veel voorkomende hartaandoening die verwijst naar een onregelmatige hartslag, of hartritmestoornis, waarbij de bovenste kamers van het hart niet gecoördineerd kloppen met de onderste kamers. Onbehandeld kan AFib leiden tot hartfalen, bloedstolsels of een beroerte.

Cardiomyopathie verwijst naar aandoeningen van de hartspier. Het hart is minder goed in staat om bloed door het lichaam te pompen en kan geen normaal elektrisch ritme aanhouden. Het resultaat kan hartfalen zijn of onregelmatige hartslagen die aritmieën worden genoemd.

Hoewel cholesterol op zich niet slecht is, kan een hoog gehalte aan LDL-C - een type cholesterol - je risico op hart- en vaatziekten (CVD), waaronder hartaandoeningen en beroertes, verhogen. Als je een hoog cholesterolgehalte hebt (ook wel hypercholesterolemie genoemd), is het belangrijk om te begrijpen wat dat betekent.

Een aangeboren hartafwijking (CHD) is een probleem met de manier waarop het hart wordt gevormd voordat het kind wordt geboren, dus een CHD is een aangeboren afwijking. Een aangeboren hartaandoening bij volwassenen (ACHD) is gewoon een aangeboren hartaandoening die na het 18e levensjaar optreedt.

Je kransslagaders zijn belangrijke bloedvaten die bloed, zuurstof en andere belangrijke voedingsstoffen naar het hart transporteren. CAD treedt op wanneer deze slagaders beschadigd of ziek zijn. Meestal wordt de schade veroorzaakt door een stof, plaque genaamd, die zich ophoopt in de slagaders en ze stijf en nauw maakt, zodat het bloed met zuurstof niet gemakkelijk naar het hart kan. Soms breekt er een stukje plaque af, wat leidt tot een hartaanval of beroerte.

Een hartaanval, of myocardinfarct (MI), treedt op wanneer de bloedtoevoer naar de hartspier (het myocard) ernstig wordt verminderd of stopt. Dit wordt meestal veroorzaakt door een blokkade in ten minste één van de slagaders die het hart voeden.

Hypertensie, ook bekend als hoge bloeddruk, treedt op wanneer de druk van het bloed tegen de wanden van je slagaders te hoog is. Een normale bloeddruk is 120/80 mmHg. Het eerste getal is je systolische druk, of de druk in je slagaders wanneer je hart klopt. Het tweede getal is je diastolische druk, de druk in je slagaders wanneer je hart rust tussen twee hartslagen. Een hoge bloeddruk verhoogt je risico op een hartaanval en beroerte.

Hypertrofische cardiomyopathie (HCM) is een van de twee belangrijkste vormen van cardiomyopathie. Bij HCM wordt de hartspier dikker en stijver, waardoor het voor het hart moeilijk wordt om bloed met zuurstof naar het lichaam te pompen.

Een beroerte treedt op wanneer de bloedtoevoer naar een deel van je hersenen wordt onderbroken of verminderd, waardoor het hersenweefsel geen zuurstof en voedingsstoffen meer krijgt. Als je de risicofactoren voor een beroerte kent, kun je voorkomen dat je een beroerte krijgt.

Normale harten hebben vier kleppen - twee die ervoor zorgen dat het bloed van de boezems (bovenste kamers in het hart) naar de kamers (onderste kamers in het hart) gaat, en twee die ervoor zorgen dat het bloed uit het hart naar de longen of het lichaam gaat. Kleppen gaan open en dicht om de juiste hoeveelheid bloed in de juiste richting door het hart en het lichaam te laten stromen. Hartklepaandoeningen treden op wanneer een of meer van deze kleppen niet goed werken.